Coco.

Glenn en Ann zijn een weekje naar de Ardennen en Coco logeert ondertussen bij ons.

Gezellige feesten aan iedereen.

Kleindochter en de kerstman.

Oksana heeft het knopje gevonden om de kerstman te laten zingen en dansen. En dat vindt ze zo plezant : aan en uit, aan en uit, aan en uit, ............. .

Kerstmarkt Ieper.

Gisteren zijn we gaan wandelen naar Ieper en in het Centrum was er kerstmarkt. Het was er een gezellige drukte, er waren veel winkels open en ook het weer viel zeer goed mee.

Lloret de Mar

Begin deze maand ging mijn vader samen met zijn vriendin een weekje naar Spanje. Ze zijn beiden tachtig jaar en voor mijn vader was het de eerste keer dat hij op reis ging naar het buitenland. Het is hem blijkbaar goed bevallen, want toen hij terug thuiskwam wou hij direct al plannen maken voor een volgende reis.

D-hotel Marke.

Een paar weken geleden was er de opening van het nieuwe hotel in onze straat.

Voor wat meer uitleg over dit geslaagd concept neem ik hier een artikel over, gepubliceerd door de Streekkrant Kortrijk.

“In Marke is een opmerkelijk designhotel geopend.

D-hotel is een combinatie tussen historisch erfgoed en nieuw futuristisch design. Rond een beschermde windmolen zijn vier nieuwe betonblokken met grote glaspartijen gebouwd. Elf artiesten mochten in het hotel hun eigen droomkamer ontwerpen.
Twee jaar geleden kocht een Kortrijkse ondernemer deze site met een beschermde windmolen en een beschermde hoeve. Hij gaf een Brugs architectenbureau de opdracht om een tijdloos hotel te bouwen dat erfgoed combineert met design.
Een tunnel onder de hoeve verbindt de nieuwe blokken. Het hotel ademt in elke ruimte design en heeft een aantal vernieuwende elementen. Een kamerdeur openen doe je met een i-pod van het hotel. En wat dacht je van een geautomatiseerde verticale tuin? De beplanting hangt als een schilderij tegen de wand. Ook de verlichting is één brok design. Deze lampen vouwen zich drie keer per uur open en brengen een lichtspektakel. Het hotel wil zich op meerdere vlakken profileren.
D-hotel telt 45 kamers. Elf artiesten mochten elk een eigen suite inrichten. Wie nieuwsgierig is, kan een suite boeken. Voor een standaardkamer betaal je 140 euro, een suite van de artiest naar keuze heb je vanaf 200 euro per nacht.”

Johan.

Een vos verliest zijn haren wel,

maar niet zijn streken !

De Pastorale.

Het mooie lied "De Pastorale" van Ramses Shaffy en Lisbeth List, wordt nu op een unieke manier vol liefde en passie gezongen door Nicole en Hugo.

Nog maar eens een foto van ons kleinkind.

Late zomer.

De bonsais en de bloemetjes krijgen water. De zon schijnt volop en we krijgen nu nog een mooie nazomer.

Terug uit vakantie.

'Juf Oksana' staat aan haar bord en geeft les.

Mireille op bezoek.

Ik leerde Mireille 20 jaar geleden kennen als mijn collega, toen ik ging werken in de firma waar zij al jaren een job had. 12 jaar lang werkten wij samen, we vormden een goed team en kwamen goed overeen.

Toen ik niet meer bij dit bedrijf werkte, hielden we gelukkig contact, want Mireille was een vriendin geworden. Af en toe een telefoontje, mekaars verjaardag niet vergeten, regelmatig een mailtje sturen en een paar keer per jaar komen we samen.

Gisterennamiddag hadden we dus afgesproken bij mij thuis en wat hadden we elkaar weer veel te vertellen. Het werd een aangename namiddag die jammer genoeg veel te vlug voorbij was.

Tijd om een foto te maken was er niet maar ik vond er nog ééntje van vroeger: Mireille en ik samen achter ons bureautje zo een 11 jaar geleden.

Opa schrijft versje voor zijn kleindochter.

Oksana kan stappen en opa maakte hierover een mooi versje voor zijn kleindochter.

Oksana loopt.

Zie mij hier nu lopen.
‘k Wandel reeds heel alleen.
‘k Wankel nog een beetje.
Ik ga nog heen en weer.
‘k Ga nog efkens oefenen.
Dan gaat het wel vooruit.
Nu en dan eens vallen.
Hopelijk! Niet teveel op mijne snuit.
’t Is met vallen en opstaan.
Niet altijd in een rechte baan.
Maar ik heb mijn ganse leven.
Om rap vooruit te gaan.

jo.

OKSANA STAPT !!!

Regen in het Park

Donderdagavond trokken we naar het park van Wevelgem, omdat er een optreden was van een muziekband. Het was nog 30 graden warm buiten en alhoewel de buien voorspeld waren, vertrokken we toch (en deden enkel een grote paraplu mee).

Onze zoon en zijn gezinnetje waren daar ook, en de kleine Oksana amuseerde zich in het springkasteel. Glenn was juist wat drankjes gaan halen toen er druppels uit de lucht vielen. En toen ging alles heel snel. Het begon te waaien en heel hard te regenen. Toen het ook nog erg ging bliksemen en donderen wilden de meesten zo vlug mogelijk weg. Het water viel met bakken uit de hemel. Oksana bleef droog, want die zat afgeschermd in haar buggy, maar wij werden nat. De papaplu die we mee hadden raakte vrij vlug kapot door de sterke windvlagen, en als we eindelijk aan onze auto aankwamen, die wat straten verder geparkeerd stond, waren we door en door nat.

Thuisgekomen trokken we droge kleren aan en konden met dit alles eens goed lachen, maar we vonden het toch spijtig dat ons uitstapje letterlijk en figuurlijk in het water gevallen was.