Pasen in de sneeuw.

Zelden krijgen we nog een witte Kerst, maar dit jaar werd het wel een witte Pasen.

Opa Johan met zijn oogappel.

Opa glundert als hij zijn kleindochter ziet, en ook

Oksana's gezichtje begint te stralen als ze hem ziet.

Paardje rijden op het been van opa, dat is toch zo plezant.

Oksana samen met haar papa op de kermis.

Van onze zoon zie ik nog geen enkel fotootje op deze blog. Wel, hier is er dan ééntje.

Glenn samen met zijn dochter op de halfvastenfoor in Gent.

Ons kleindochter met haar jeansrokje aan.

Brugge

Bij zeer aangename temperaturen voor eind februari en volop zon, was het zondagnamiddag goed om eens te wandelen in Brugge.

Oksana op stap in haar park.

Herinneringen

Deze week werd Jerome begraven. Jerome Beyls was de nonkel van mijn moeder zaliger en zou volgende maand 104 jaar geworden zijn.
Ikzelf had hem al lang niet meer gezien, maar toen ik de foto op het bidprentje zag, kwamen de herinneringen boven. Eerst en vooral zag ik de grote gelijkenis met mijn grootvader. Ik herinnerde mij ook hoe ik als klein meisje meeging met mijn grootmoeder en mijn moeder op bezoek bij "nonkel Jerome en tante Marietje" en hoe welkom wij daar altijd waren. Ik zie nog vaag de plaats in hun huisje waar we koffie dronken en weet nog dat zijn vrouw Marie veel te vroeg gestorven is. Na haar overlijden bleef Jerome nog lange tijd in zijn huis wonen, samen met zijn hondje. De laatste jaren verbleef hij in het rusthuis. Hij was nog altijd goed van geest en zijn familie kwam nog dagelijks bij hem op bezoek.
Zijn kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen en zelfs achter-achter kleinkinderen zullen hun vader en grootvader missen, en daarom wens ik hen veel sterkte toe.

Dorine.

Valentijn

Versjes maken zoals hij dat doet, dat kan ik niet. Maar na al die jaren samen, zijn veel woorden meestal niet meer nodig en weet mijn ventje wel wat ik bij deze wil zeggen.

Oksana roept.

Hey !!! Zie je mij misschien niet staan?

Graag een beetje aandacht als het kan.

Familie op bezoek.

Gisteren kwamen Valerie met haar man en de twee kinderen bij ons op bezoek (Valerie is de dochter van de oudste zus van Johan). Wat bijpraten, een stukje taart eten en een mooie gelegenheid om een fotootje te nemen. Op de tweede foto zie je de twee kinderen van Valerie en Ives, samen met ons kleindochtertje.

Terug in de tijd.

Ongeveer 34 jaar geleden gaven Johan en ik elkaar ons jawoord. Bitter jong waren we nog (ik was bijna 21 en Johan zou in datzelfde jaar 22 worden).

Vier jaar later kregen wij ons zoontje Glenn. En omdat wij tevreden waren met 1 kindje, kwamen er voor Glenn geen broertjes of zusjes meer bij.

Foto van Glenn bij zijn doopsel.

Ondertussen is onze zoon ook al vader van een dochtertje van 10 maanden.

Ons kapoentje

Iets meer dan 9 maanden is onze kleindochter al. En wat is ze veranderd. Rustig op de schoot zitten is er niet meer bij, want er is zoveel te ontdekken. Ze grijpt naar alles wat ze ziet. Ze krijgt ook tandjes en dat doet pijn en dan moet ze getroost worden. Zitten kan ze al alleen, maar ze wil ook kruipen en dat lukt haar nog niet zo goed.

Overname blog

Omdat mijn ventje nu zijn eigen blog heeft, neem ik deze blog over en zal ik hier af en toe nog iets bijschrijven. Zoals u zult merken, is de naam van deze blog aangepast en wordt het nu : Dorine (de gegevens blijven echter ongewijzigd).
Ook aan de inhoud zal niet veel veranderen en het zal nog steeds regelmatig over de kleindochter Oksana gaan. (Er is een spreekwoord dat zegt: waar het hart van vol is, loopt de mond van over).
Hopelijk kan ik de mensen, die regelmatig deze site bezoeken, blijven boeien.

Dorine.

Nieuwjaarswensen

Prettige feesten en

veel geluk voor 2008 !

Oksana speelt.