Het is hier al serieus koud en ook voor de komende week voorspellen ze vriestemperaturen en verse sneeuw.
Voor een winterplaatje ben ik weer eens op zoek gegaan in de foto’s van vroeger. Ik vond er ééntje van mezelf en meen mij te herinneren dat ik ongeveer 13 was op deze foto. Waar is de tijd ....?
Zondagnamiddag trokken we richting onze Belgische Kust. Aan zee was er veel wind en in de schaduw vond ik het nogal koud. In het zonnetje was het aangenamer en we maakten een fikse wandeling. Voor we huiswaarts keerden gingen we nog eens binnen in een cafetaria en aten er een stukje warme appeltaart met een koffie. Zo kwamen we weer helemaal op temperatuur.
Oksana helpt graag mee met de afwas. Voor mij dus minder werk zou je denken. Ware het niet dat na het ploeteren in het water - en alhoewel ik haar mijn grote schort had aangedaan - haar t-shirt helemaal doorweekt was. Om nog maar te zwijgen over het tapijtje in de keuken, dat twee dagen nodig had om weer droog te worden. Maar wat zegt het spreekwoord ook weer : al doende leert men ?