Boompjes.

Bonsaiboompjes houden is de grootste hobby van mijn ventje en de vele uurtjes nodig voor de verzorging van zijn boompjes, die heeft hij er graag voor over.

Met een paar weken vertraging (door de strenge winter) krijgen de bonsais nu terug blaadjes of staan momenteel mooi in bloei. Hier zie je er enkele uit zijn collectie.

jasmijn (seringen)

sierappel

beuk

kweepeer

buxus (boompje links) + iep (ulmus)

rode acer

groene acer

blauwe regen

zuurbes

Oksana maakt haar eerste fotootjes.

De kleindochter vroeg om zelf eens wat foto's te mogen maken met mijn toestel. Welk knopje ze moest gebruiken, dat had ze direct geleerd.

Eerst kwam haar zusje aan de beurt. De foto was wel niet zo goed gelukt, maar toch, als je goed kijkt dan zie je helemaal onderaan een klein beetje het hoofdje van Jaleesa.

De volgende foto die ze wou maken was er ééntje van mijzelf. Dus het toestelletje wat lager houden en klik .... Mooi lachen oma, had ze nog gezegd.

Nu was het de beurt aan opa, want die mocht ze zeker niet vergeten. Oei, die was nu juist in slaap gevallen. Opa toch, zo moe van eens op je kleindochters te passen ?

En tenslotte wou de fotografe eens een foto van zichzelf nemen.

En ja die was gelukt! Zeer goed gezien van Oksana om van haarzelf direct maar een geslaagde foto te maken.

Onze wandeling van zondag in het Provinciaal Domein "Bulscampveld" te Beernem.

Oksana was donderdag jarig.

Donderdag is Oksana 3 jaar geworden en toen ze hier vrijdagmorgen aankwam stond haar verjaardagscadeau klaar. Opa had het goede idee gehad om een zandtafel te kopen en natuurlijk wilde de kleindochter daar direct mee spelen. Gelukkig was het 's morgens al zonnig en met een dikke trui aan kon ze in de voormiddag al naar buiten.

In de namiddag werd het alleen maar beter. We kregen temperaturen van rond de 20 graden, de truien konden worden uitgedaan, Oksana zette haar zandwerken verder en we zaten samen in de tuin en genoten van een aangename en zonnige lentedag.

Zumba

Onze zoon geeft al een tijdje een aantal uren per week zumba-lessen. Eerst zien we Glenn in zijn zumba-outfit en daarna zien we hem aan het werk tijdens enkele van zijn zumba-sessies. 
(Een moeder mag al eens trots zijn met haar zoon, zeker ?)

Opa en kleindochter kijken samen T.V.

Op wandel.

Na een lange en zeer koude winter, kregen wij deze week dan eindelijk een paar mooie dagen. Gisteren waren de kleinkinderen bij ons en we besloten in de namiddag eens te gaan wandelen in Marke. Oksana kon wat spelen (en oma speelde mee) op een speelpleintje in de buurt. Ook opa was mee en we genoten van het lentezonnetje. Terug thuis was de oudste kleindochter moe (en ook wij voelden de wandeling in ons benen). Maar de kleinste die was ondertussen weeral klaarwakker. Die had haar slaapje al gedaan in haar buggy, terwijl wij ermee op stap waren.

Carnaval : Papa Glenn en zijn prinsesje.

Jaleesa kan heel goed kruipen.

Onze jongste kleindochter van 8 maanden kruipt al een tijdje en we hadden daar nog geen filmpke van gemaakt.

Toen haar oudere zusje voor het eerst alleen kon zitten of begon te kruipen, dan werd ons fototoestel direct bovengehaald.

Van een tweede kleinkind zou men dat allemaal heel normaal gaan vinden en zouden we bijna vergeten om ook eens te laten zien hoe goed die kleine meid evolueert.

Happy Valentine.

Willem Vermandere

Ik hoorde op de radio dat de zanger Willem Vermandere 70 jaar was geworden. En dat deed mij terugdenken aan veel vroeger. Aan mijn eerste keer dat ik naar een fuif mocht en er daar ook een optreden was van Willem Vermandere. Goeie herinneringen heb ik daar aan over gehouden.

In één van zijn populairste liedjes (Blanche en zijn peird) zingt hij over de streek tussen Kortrijk en Lauwe. En het moet nu wel lukken dat ik ook al 32 jaar ergens tussen Kortrijk en Lauwe woon. Het zal waarschijnlijk wel niet juist op die plek zijn dat Blanche passeerde met zijn paard, maar het zal toch wel ergens in de buurt geweest zijn.

Blanche en zijn peird

Tussen Kortrijk en Lauwe
Blanch' en zijn peird,
Mensch'n gaat gaan kijken
Want 't is 't kijken weird,
Een peird en een karre
Al wel honderd jaar lang,
Doet dagelijks die zelfsten eigenste gang.

...................

Mensch'n, als je passeert tussen Kortrijk en Lauwe,
't Komt op geen dag en 't steekt nie zo nauwe,
Maar je moet gaan kijken, want 't is 't kijken weird,
Van 't schoonste op de wereld, 't is Blanche en zijn peird,
Van 't schoonste op de wereld, 't is Blanche en zijn peird.

De twee zusjes spelen.

Oksana in de kleuterklas.

Woensdag was er in de kleuterschool van Oksana een openschooldag en de mama mocht dus in de voormiddag mee naar de klas.

Afscheid van ons buurvrouw.

Vorige week is ons buurvrouw veel te jong gestorven. 59 jaar was ze geworden. We woonden al meer dan 32 jaar naast elkaar; zo nu en dan eens een babbeltje met Linda, dat kon plezant zijn en na al die jaren ontstond er toch een speciale band.

Ze was al een tijdje ziek, maar we dachten dat ze zou genezen. In april van vorig jaar kreeg ze geheel onverwachts te horen dat de kanker was uitgezaaid en er niets meer voor haar kon worden gedaan.

Maar zoals we Linda altijd gekend hebben, ze gaf niet vlug op, ze bleef ongelooflijk vechten tegen haar ziekte en de pijn en ze trachtte nog zoveel mogelijk door te gaan met haar leven. Af en toe kwam ze nog eens langs, maar ze wilde ons niet lastigvallen met haar zorgen, zo zei ze. En als het haar dan toch eens te veel werd, lieten we haar vertellen en wij luisterden, want dat was jammer genoeg het enige wat we voor haar nog konden doen. Ook wij voelden verdriet en leefden met haar mee. De laatste weken kwam ze niet meer buiten en vorige dinsdag werd ze uit haar lijden verlost en is ze overleden.

We zullen haar zeker missen om zoveel kleine dingen. Ook op de warme zomeravonden, toen we samen met andere buren buiten zaten, kwam ons buurvrouw graag wat meebabbelen. Dit jaar mag de zomer nog zo mooi zijn, Linda zal er niet meer bij zijn.

Voor het slapengaan eerst nog een uurtje bij opa en oma gekomen.